Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

στου φεγγαριού την αγκαλιά.....

ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ

Στου φεγγαριού την αγκαλιά
Άφησα ένα δάκρυ
Πλησίαζαν μεσάνυχτα
Κι ονειροπόλα έγερνα
Σ’ ενός βράχου την άκρη
Γλίστρησε απ’ τα μάτια μου
Κι έπεσε σαν αστέρι
Πριν ακουμπήσει απαλά
Στ’ αγγέλου μου το χέρι
-Πού θα το πας τον ρώτησα
Ειν ένα δάκρυ πόνου
Φυλακισμένο στην καρδιά
Δεν τα’ άφησα ποτέ να βγει
Στο πέρασμα του χρόνου…
Είν' ένα δάκρυ που κυλά
για του πολέμου την φωτιά
για του φτωχού την πείνα
για κάθε μάνα που λυγά
σ ενός παιδιού το μνήμα
για το μικρό το ορφανό
που μια αγκαλιά δεν έχει
και που τις νύχτες του βουβά
το μαξιλάρι βρέχει...
Έσκυψε,  εγονάτισε
 μου έσφιξε το χέρι
και άφησε το δάκρυ μου
να γίνει έν' αστέρι....
και με φωνή αργόσυρτη
ουράνια και θεία
σιγοψυθίρισε γλυκά....
              ***
-Όλα τα’ αστέρια εκεί ψηλά
Που λάμπουν σαν διαμάντια
Έχουν κυλήσει αργά καυτά
Από χιλιάδες μάτια
Ένα απ αυτά, απ’ αύριο
Θα ‘ναι και το δικό σου
Να το κοιτάζεις και να λες
Πως είν’ το μυστικό σου!      

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΡΩΤΑΣ

Ο δικός μας έρωτας δεν γνώρισε παράδεισο Γκρεμιστηκε τσακιστηκε και έπεσε στην άβυσσο Ο δικός μας έρωτας δεν έπιασε λιμάνι Πάλεψε με τα κύματα την φουσκοθαλασσιά Και χάθηκε στο πέλαγος μια βροχερή νυχτιά
Μην κοιτάζεις τώρα πίσω Μην προσμένεις να γυρίσω Αν ραγίσει το γυαλί Αν παγώσει το φιλί Η καρδιά αλλάζει ρότα
Δεν χτύπάει όπως πρώτα

ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΡΤΙΔΑ

Κρεμάστηκε στα χειλη η αγάπη Και του ονείρου έσπασε η κλωστή Χάθηκε του πόθου η λαχτάρα Και  του φιλιου σου η ανάσα η ζεστή
Μάδησε ο έρωτας σαν μια μαργαρίτα Και έσβησε η φλόγα του κορμιού Πήρε μακρυά τ άστέρια της η νύχτα Και η φωνή...σαν  πληγωμένου αγριμιού
Φόρεσε κουρέλια η χαρά Και ματωμένο τριαντάφυλλο στο στήθος Την μοναξιά  της πέρα δώθε τριγυρνά Μέσα στο ανώνυμο το πλήθος
Μίσεψε το πάθος ..., Αποχωρισμός Σαν μεταναστης που άλλαξε πατρίδα Σφάλισαν τα βλέφαρα του νου Απόφαση.....Ναι!  Χαθηκε η παρτίδα!!!
ΝΤΟΡΑ ΜΑΝΑΤΑΚΗ

Κ ΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΧΑΡΑ

Σ’ έναν άγνωστο δρόμο βαδίζω  Μια καινούργια σελίδα αρχίζω Προχωρώ
Καλώς ήρθες χαρά σου φωνάζω  Με γλυκά λόγια αγάπης γιορτάζω Και γελώ
Καλώς ήρθες του έρωτα δάκρυ  Των ματιών να αγγίξεις την άκρη Σου ζητώ
Εν αστέρι έχω τώρα πυξίδα  Καρδιοχτύπι μου και ηλιαχτίδα Και μπορώ
Δυο φτερά να βάλω στους ώμους  Να πετάξω πέρα απ’ τους νόμους Ναι! Μπορώ
Ρ Καλώς ήρθες χαρά Είν’ η πρώτη φορά Που την άκρη Του ονείρου αγγίζω Καλώς ήρθες χαρά Και για πρώτη φορά Τ’ όνομά σου  Γλυκά συλλαβίζω.
Ντόρα Μανατάκη