Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΚΑΠΕΛΛΟ

Την ζωή μου έχεις κάνει θάλασσα με τρικυμία
Και την τσέπη μου κουρέλι που δεν έχει μέσα μια
Με την γκρίνια σου ξυπνάω με την γκρίνια σου κοιμάμαι
Μια καλή μέρα κοντά σου, σου το λέω δεν θυμάμαι

Δεν σε θέλω δεν σε θέλω 
Είσαι αλλιώτικο καπέλο
Αχ! Αδάμ αν σ’ είχα φίλο
θα σε πλάκωνα στο ξύλο
Γιατί το φαγες το μήλο??

Με το κλάμα και τη ζήλεια, μου χεις κάψει πια την γούνα
Τη ζωή μου έχει γίνει, μια μπουνάτσα ,μια φουρτούνα
Γι αυτό φεύγω γεια χαρά σου, και θα κάνω ότι μ αρέσει
Γιατί μαζί σου το γλυκό… δεν πρόκειται να δέσει

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΞΕΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΙΣ 1ΟΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΣΤΟ YOUTYBE... η χιονατη και οι 7 νανοι (Μελλοποιιμένο) Μελλοποίηση και τραγούδι Λένα Ιωάννου,στίχοι Ντόρα Μανατάκη Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ Τα πολύ παλιά τα χρόνια, σ ενα όμορφο παλάτι ζούσε μια βασιλοπούλα, που ... YOUTUBE.COM

ΣΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΗΝ ΡΕΜΒΗ

Μενεξεδί   το χρώμα, στ’ ουρανού το μπαλκόνι Μα εγώ νιώθω μόνη  – μοναξιά που πληγώνει - Αγναντεύω το δείλι, γλυκιά μέρα τ’ Απρίλη Περιμένω η νύχτα την μορφή σου να φέρει Στων ονείρων την ρέμβη και οι δυό χέρι χέρι Να βρεθούμε και πάλι, σε γαλάζιο ακρογιάλι Ανοιξιάτικα ρόδα, μυρωδιές μέντα, δυόσμος -τι μικρός ειν’ ο κόσμος- στην ψυχή είχα φυτέψει, πριν μακριά μου σε κλέψει και σε κάνει έν’ αστέρι, κάποιου αγγέλου το χέρι!

ΑΧ ΒΡΕ ΑΚΗ....

Τον λέγανε Χαράλαμπο απ το Μοναστηράκι χαιδευτικά γουστάριζε να τον φωνάζουν Άκη είχε φίλους καρντασίνια,του Ψειρρή όλα τα σαίνια Τα χρόνια τα επόμενα,γνώρισε μια γκόμενα γναικάρα πρώτο μπόι, τσαλιμάτη απο σόι Το παίζανε στο κυριλέ, με το μελανουράκι κι απο τα στέκια του Ψειρρή, τραβήξαν Κολωνάκι Φιρμάτα γύρευε η μαντάμ λούσα για να ναι tredy μα το πολύ χαράτσωμα έφαγε τον αφέντη Όταν η τσέπη άδειασε, αυτή του είπε buy κι έψαξε άλλο κόκορα να βρει για να μαδάει Κι ο Χαραλάμπης γύρισε σαν την βρεμένη γάτα κι φίλοι του του είπανε σαν μάθαν τα μαντάτα Αχ! βρε Άκη... Αχ! βρε Άκη σ έριξε το γκομενάκι και την έφαγες την φόλα, κι άδειασε η πορτοφόλα γύρισες με άδεια χέρια στα παλά σου τα λημέρια μα οι φίλοι π αγαπάνε ξέρουνε και συγχωράνε... Ντόρα Μανατάκη