Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΡΩΜΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


Κι αν έζησες μονάχος τόσα χρόνια
Σήκω και στρώσε τα καινούργια σου σεντόνια
Ήρθε η ώρα να φορέσει τα καλά σου
Να υποδεχτείς το νέο άρωμά σου

Σήμερα ξέχασε την πίκρα που’χες νιώσει
Από τον έρωτα που σε είχε προδώσει
Πάρε ζωή από το νέο που θ’ αρχίσει
Ήρθε με άρωμα γλυκά να σε μεθύσει

Βάλε φτερά στο κορμί και στην καρδιά σου
Δύο πινελιές με χρώμα σιέλ στα όνειρα σου
Μ’ ένα χαμόγελο ίσως μ’ ένα τραγούδι
άφησε πέρα μακριά τη μοναξιά σου


Refrain

Όταν άρωμα γυναίκας πλησιάζει
όλη τη ζωή σου την αλλάζει
όταν άρωμα γυναίκας σε αγγίζει
το κορμί και το μυαλό έρωτας πλημμυρίζει

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΗΝ ΡΕΜΒΗ

Μενεξεδί   το χρώμα, στ’ ουρανού το μπαλκόνι Μα εγώ νιώθω μόνη  – μοναξιά που πληγώνει - Αγναντεύω το δείλι, γλυκιά μέρα τ’ Απρίλη Περιμένω η νύχτα την μορφή σου να φέρει Στων ονείρων την ρέμβη και οι δυό χέρι χέρι Να βρεθούμε και πάλι, σε γαλάζιο ακρογιάλι Ανοιξιάτικα ρόδα, μυρωδιές μέντα, δυόσμος -τι μικρός ειν’ ο κόσμος- στην ψυχή είχα φυτέψει, πριν μακριά μου σε κλέψει και σε κάνει έν’ αστέρι, κάποιου αγγέλου το χέρι!
ΞΕΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΙΣ 1ΟΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΣΤΟ YOUTYBE... η χιονατη και οι 7 νανοι (Μελλοποιιμένο) Μελλοποίηση και τραγούδι Λένα Ιωάννου,στίχοι Ντόρα Μανατάκη Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ Τα πολύ παλιά τα χρόνια, σ ενα όμορφο παλάτι ζούσε μια βασιλοπούλα, που ... YOUTUBE.COM

ΑΧ ΒΡΕ ΑΚΗ....

Τον λέγανε Χαράλαμπο απ το Μοναστηράκι χαιδευτικά γουστάριζε να τον φωνάζουν Άκη είχε φίλους καρντασίνια,του Ψειρρή όλα τα σαίνια Τα χρόνια τα επόμενα,γνώρισε μια γκόμενα γναικάρα πρώτο μπόι, τσαλιμάτη απο σόι Το παίζανε στο κυριλέ, με το μελανουράκι κι απο τα στέκια του Ψειρρή, τραβήξαν Κολωνάκι Φιρμάτα γύρευε η μαντάμ λούσα για να ναι tredy μα το πολύ χαράτσωμα έφαγε τον αφέντη Όταν η τσέπη άδειασε, αυτή του είπε buy κι έψαξε άλλο κόκορα να βρει για να μαδάει Κι ο Χαραλάμπης γύρισε σαν την βρεμένη γάτα κι φίλοι του του είπανε σαν μάθαν τα μαντάτα Αχ! βρε Άκη... Αχ! βρε Άκη σ έριξε το γκομενάκι και την έφαγες την φόλα, κι άδειασε η πορτοφόλα γύρισες με άδεια χέρια στα παλά σου τα λημέρια μα οι φίλοι π αγαπάνε ξέρουνε και συγχωράνε... Ντόρα Μανατάκη