Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΑΙΞΕ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

ΠΑΙΞΕ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Παίξε καρδιά μου τρυφερά
Παιχνίδια με την σκέψη
Απόψε ήρθε ο έρωτας
Όμορφα να σου γνέψει

Να σου κεντήσει τον καμβά
Της μοναξιάς μ’ αστέρια
Λευκά να φτερουγίσουνε
Γύρω σου περιστέρια

Ρ.
Τι πιο πολύτιμο ζητάς
 
Η ζωή να σου χαρίσει
Δώσε κλώτσο στην ανέμη
Τ’ όνειρο να ξεκινήσει

Παίξε καρδιά μου μουσική
Γράψε χίλια τραγούδια
Ανθίσανε στην γλάστρα σου
 

Πολύχρωμα λουλούδια

Της ξαστεριάς το γαλανό
Πάρε να ‘χεις για φόντο
Κι ας τραγουδήσουμε μαζί
Κι δυο πρίμο σεκόντο

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΕ ΤΑ ΧΕΙΛΗ, ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Με τα χείλη δεν μπορώ να το προφέρω
Με τα μάτια το φωνάζω σ’ αγαπώ
Το’ χω κλείσει στην καρδιά μου φυλαχτό
Θα’ ναι πάντα το μικρό μου μυστικό

Καρδιοχτύπια μου αθέατες εικόνες
Του ονείρου εσύ πρωταγωνιστής
Μιας παράστασης χωρίς αρχή και τέλος
Ειμ’ αγάπη μου ο μόνος θεατής

Ένα δάκρυ έχω κλέψει από σένα
Απ’ τα μάτια σου όταν το’δα να κυλά
Στην καρδιά το’ χω κρεμάσει με καδένα
Και τις νύχτες το χαϊδεύω απαλά

Ρ.
Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ και σαν στόχος ζητώ
Ένα βέλος να μπω στην καρδιά σου
Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ
Mε τι λόγια μπορώ να στο πω

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΕΜΟΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΕΜΟΣ (τραγουδι Μπεσσυ Αργυράκη)
Μες τη ζεστή σου αγκαλιά
Με τα ατέλειωτα φιλιά
Ξανά νοιωσα του έρωτα τα χάδια

Ήρθες σαν ήλιος την αυγή
Για να γλυκάνεις μια πληγή
Να σβήσεις όλα τα παλιά της τα σημάδια

Τώρα το χέρι μου κρατάς
Αφήνομαι όπου με πας
Ξέρω πως είσαι της καρδιάς μου η πυξίδα

Πίνω νερό απ την πηγή
Πατάω γερά πάνω στη γη
Και γράφω τέλος στην παλιά μου την σελίδα

R
Κανένας άνεμος ξανά
Καμιά βροχή απ το πουθενά
Δεν θα μου πάρει αυτό που χρόνια λαχταρούσα

Κανένας δρόμος σκοτεινός
Κανένας γκρίζος ουρανός
Δεν θα μου σβήσει αυτό τα αστέρι που ζητούσα

ΑΚΟΥΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ

ΑΚΟΥΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ
Σ όλα τα πρέπει τράβηξα μια μαύρη χαρακιά Τα θέλω μου πήραν σειρά, και μα την Παναγιά Γι αυτά θα αγωνίζομαι, αυτά θα πάρουν θέση Θα σε γλεντήσω βρε ζωή και σ όποιονε αρέσει
Για ρώτα τι κατάλαβα σαν με τα πρέπει ζούσα? ‘όλους τους άλλους πλήρωνα… σε μένανε χρωστούσα Έβαζα φρένο στην καρδιά και στις επιθυμίες Κι άφηνα να με πνιγούνε του κόσμου οι αδικίες
Τώρα θα ζήσω όπως εγώ γουστάρω και μ αρέσει Το καπελάκι μου στραβά τώρα το ‘χω φορέσει Τα όνειρα που άφησα θα ξανακάνω πάλι Κι αν κάποια χρόνια χάθηκαν χαλάλι μου, χαλάλι…
Άκου λοιπόν μια συμβουλή Σ’ αυτήν την ψεύτρα τη ζωή,  μια είναι η ουσία Απόλαυσε ότι αγαπάς Τα πρέπει σε σκοτώνουνε, τα θέλω έχουν αξία!!!

Ντόρα Μανατάκη