Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όμορφο Σαντορινάκι (νησιώτικο)


Τ' όμορφο καλοκαιράκι 
μια αναμνηση εχει γίνει
κι ο έρωτας που ζήσαμε
μαζί στην Σαντορίνη

Θα 'ρθω και πάλι μήπως βρω
τα δυό σου μάτια π' αγαπώ
τα δυο γλυκά σου μάτια
 
που μ' έκαναν κομμάτια

Ναι! θα'ρθω πάνω στα Φυρά
και πάλι γι άλλη μια φορά
μήπως σε ανταμώσω
τον περσινό μας έρωτα
θέλω να ξανανιώσω

Ρ.
Όμορφο Σαντορινάκι
θάρθω με το καραβάκι
με μπουνατσα ή μ' αέρα
να σε ψάξω στη Καλντέρα.

Θ' ανεβώ στο Μεροβίγλι
και στην Παναγια καντήλι
αχ! στη χάρη της θα τάξω
για να μη σε ξαναχάσω

Σχόλια

  1. Να σε καλημερίσω..πρωινή πρωινή..έχω να παώ χρόνια στη Σαντορίνη από φοιτήτρια.Δούλεψα με τον Αρχαιολόγο στις ανασκαφές καιστη μεταφορά των ψηφιδωτών.Έχω υπέροχες αναμνήσεις και φωτογραφίες..καλώς σε βρήκα γλυκιά μου στους όμορφους στίχους σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλή μου φιλη σ ευχαριστω πολυ χαρά μου να επικοινωνουμε!!!!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΗΝ ΡΕΜΒΗ

Μενεξεδί   το χρώμα, στ’ ουρανού το μπαλκόνι Μα εγώ νιώθω μόνη  – μοναξιά που πληγώνει - Αγναντεύω το δείλι, γλυκιά μέρα τ’ Απρίλη Περιμένω η νύχτα την μορφή σου να φέρει Στων ονείρων την ρέμβη και οι δυό χέρι χέρι Να βρεθούμε και πάλι, σε γαλάζιο ακρογιάλι Ανοιξιάτικα ρόδα, μυρωδιές μέντα, δυόσμος -τι μικρός ειν’ ο κόσμος- στην ψυχή είχα φυτέψει, πριν μακριά μου σε κλέψει και σε κάνει έν’ αστέρι, κάποιου αγγέλου το χέρι!
ΞΕΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΙΣ 1ΟΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΣΤΟ YOUTYBE... η χιονατη και οι 7 νανοι (Μελλοποιιμένο) Μελλοποίηση και τραγούδι Λένα Ιωάννου,στίχοι Ντόρα Μανατάκη Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ Τα πολύ παλιά τα χρόνια, σ ενα όμορφο παλάτι ζούσε μια βασιλοπούλα, που ... YOUTUBE.COM

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΝΟΧΕΣ

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΝΟΧΕΣ Κρυμμένες ενοχές Δεν εχω αντοχές Να σας κρατήσω άλλο Τις νύχτες σταματώ Σαν τρένο σε σταθμό Που είδε το σινιάλο Ψάχνει η καρδιά συγνώμη Να πάρει και να δώσει Σ αυτούς εγω που πρόδωσα Και που μ έχουν προδώσει Ψάχνει λιμάνι απάνεμο Να νιώσω την γαλήνη Στης μοναξιάς μου τις στιγμές Στης σκέψης μου τη δίνη Κρυμμένες ενοχές Ζητούν ανακωχές Σπασμένος ο καθρέφτης Πληγές μου ανοιχτές Σήμερα, απ το χτές Ξέρω πως ειμ’ ο φταίχτης. Ντόρα Μανατάκη