Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όμορφο Σαντορινάκι (νησιώτικο)


Τ' όμορφο καλοκαιράκι 
μια αναμνηση εχει γίνει
κι ο έρωτας που ζήσαμε
μαζί στην Σαντορίνη

Θα 'ρθω και πάλι μήπως βρω
τα δυό σου μάτια π' αγαπώ
τα δυο γλυκά σου μάτια
 
που μ' έκαναν κομμάτια

Ναι! θα'ρθω πάνω στα Φυρά
και πάλι γι άλλη μια φορά
μήπως σε ανταμώσω
τον περσινό μας έρωτα
θέλω να ξανανιώσω

Ρ.
Όμορφο Σαντορινάκι
θάρθω με το καραβάκι
με μπουνατσα ή μ' αέρα
να σε ψάξω στη Καλντέρα.

Θ' ανεβώ στο Μεροβίγλι
και στην Παναγια καντήλι
αχ! στη χάρη της θα τάξω
για να μη σε ξαναχάσω

Σχόλια

  1. Να σε καλημερίσω..πρωινή πρωινή..έχω να παώ χρόνια στη Σαντορίνη από φοιτήτρια.Δούλεψα με τον Αρχαιολόγο στις ανασκαφές καιστη μεταφορά των ψηφιδωτών.Έχω υπέροχες αναμνήσεις και φωτογραφίες..καλώς σε βρήκα γλυκιά μου στους όμορφους στίχους σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλή μου φιλη σ ευχαριστω πολυ χαρά μου να επικοινωνουμε!!!!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΡΩΤΑΣ

Ο δικός μας έρωτας δεν γνώρισε παράδεισο Γκρεμιστηκε τσακιστηκε και έπεσε στην άβυσσο Ο δικός μας έρωτας δεν έπιασε λιμάνι Πάλεψε με τα κύματα την φουσκοθαλασσιά Και χάθηκε στο πέλαγος μια βροχερή νυχτιά
Μην κοιτάζεις τώρα πίσω Μην προσμένεις να γυρίσω Αν ραγίσει το γυαλί Αν παγώσει το φιλί Η καρδιά αλλάζει ρότα
Δεν χτύπάει όπως πρώτα

ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΡΤΙΔΑ

Κρεμάστηκε στα χειλη η αγάπη Και του ονείρου έσπασε η κλωστή Χάθηκε του πόθου η λαχτάρα Και  του φιλιου σου η ανάσα η ζεστή
Μάδησε ο έρωτας σαν μια μαργαρίτα Και έσβησε η φλόγα του κορμιού Πήρε μακρυά τ άστέρια της η νύχτα Και η φωνή...σαν  πληγωμένου αγριμιού
Φόρεσε κουρέλια η χαρά Και ματωμένο τριαντάφυλλο στο στήθος Την μοναξιά  της πέρα δώθε τριγυρνά Μέσα στο ανώνυμο το πλήθος
Μίσεψε το πάθος ..., Αποχωρισμός Σαν μεταναστης που άλλαξε πατρίδα Σφάλισαν τα βλέφαρα του νου Απόφαση.....Ναι!  Χαθηκε η παρτίδα!!!
ΝΤΟΡΑ ΜΑΝΑΤΑΚΗ

Κ ΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΧΑΡΑ

Σ’ έναν άγνωστο δρόμο βαδίζω  Μια καινούργια σελίδα αρχίζω Προχωρώ
Καλώς ήρθες χαρά σου φωνάζω  Με γλυκά λόγια αγάπης γιορτάζω Και γελώ
Καλώς ήρθες του έρωτα δάκρυ  Των ματιών να αγγίξεις την άκρη Σου ζητώ
Εν αστέρι έχω τώρα πυξίδα  Καρδιοχτύπι μου και ηλιαχτίδα Και μπορώ
Δυο φτερά να βάλω στους ώμους  Να πετάξω πέρα απ’ τους νόμους Ναι! Μπορώ
Ρ Καλώς ήρθες χαρά Είν’ η πρώτη φορά Που την άκρη Του ονείρου αγγίζω Καλώς ήρθες χαρά Και για πρώτη φορά Τ’ όνομά σου  Γλυκά συλλαβίζω.
Ντόρα Μανατάκη